燕子磯

[明朝] 尹臺

燕子危磯俯帝城,高秋攜眺獨含情。雲中雙闕蒼龍隱,天際孤洲白鳥明。

放浪吾生元水石,棲遲微宦漫簪纓。忻逢勝地同淹賞,燈火歸輿夜柝鳴。